Разпуснатият живот в столицата обаче предизвикал у младежа такова възмущение, че на 16-годишна възраст той решил да остави света и да се оттегли в пустинно място, припомня БТА.
Славата на преподобния Бенедикт се разнесла надалече. Посетителите от разни места се събирали на тълпи около неговата пещера. С годините край преподобния се събрали над 150 монаси. Те приели духовното ръководство на преподобния Бенедикт и той се постарал да постави общежителното монашество на здрави духовни основи. Неговите строги правила отначало не се понравили на братята, но Бенедикт ги ръководел с голяма мъдрост и духовен опит.
После преподобният заминал на юг и в планинска местност между Рим и Неапол се заселил в една изоставена римска крепост на хълма Монтекасино. Там, в отдалечените и глухи местности, все още имало хора, които принасяли жертви на идоли. Свети Бенедикт започнал да учи селяните на истинската Христова вяра и скоро покръстил много местни жители, които наставлявал в добродетелите. Заедно с монасите преподобният превърнал старата крепост в манастир. Написал и устав за своите монаси, които по неговото име и сега се наричат бенедиктинци. Упокоил се в 543 г.






